سال نو بر همه مبارک

حتی شما دوست عزیز!

ایستاده نگاه کن

        تا پشت آن کوه خروسها آواز بخوانند

                                          بلند قامتِ من              

ڤ

ایستاد

        زمین دور سرش می چرخید

دستهایمان تکان خورد

           گره زدند دست مرا به گردنت      

                                   وَ دست تو را به گردنم

           چگونه دوستت داشته باشم          

                                   وَ دوستم داشته باشی                                               وقتی نخی به دلهایمان وصل نیست

  ولی نه !

آهای عروسک گردان :

      پرده را کنار نزن

                  من و این مرد به هم گره خورده ایم .                     

مرگم گرفته است

                       محبوس و بی صدا

                                            از تخت خواب شعرهای تکراری

          تا کنار غارهای بی نام و نشان

مرگم گرفته است

                     چون اشتیاق دخترکان لاک بدست

                                             در بلندترین خانه ها

                                                    با تکان های تکراری

           تا آغوش گرم آتش و گوشتهای خام

           تا ازدحام خرسها وخفاشها

                                              مرگم گرفته است

           تا لحظه ی دو نفر

                             عریان و ژولیده

          تا اختراع نخستین ِ بوسه ها

                                              از تو

                                       حتی تو

                                                                  آری تو

مرگم گرفته است